maandag 30 januari 2017

'In goede handen' van Kara Tippetts

Afbeeldingsresultaat voor in goede handen kara tippets
Een recensie-exemplaar van uitgeverij Royal Jongbloed
Wat een mooi boekje he?! Ook deze titel is weer prachtig.
Kara verteld in dit boek over het geweld in haar ouderlijk huis, hoe Jason en zij elkaar leerden kennen en in het huwelijksbootje stapten. Over haar bekering en hoe zij leerde haar ouders te vergeven en lief te hebben. Hoe Jason en zij naar elkaar toe groeiden, gecoacht werden en samen vier prachtige kinderen kregen. Over de pijn en gebrokenheid in de gemeente die zij dienden, de breuk die daarin ontstond. Over de verhuizing en de brand die ook hun huis aantastte. Over de nieuwe gemeente, waar ze deel van uit maakten. En door dit alles heen loopt de rode draad van de pijn en de strijd, de gebrokenheid, de rauwheid, de verwoesting en de schoonheid die borstkanker in haar leven aanrichtte.

Ik zou dit boek, wat je in een weekendje uit kunt lezen, aan alle moeders willen laten lezen!
Er staan zoveel mooie lessen in, waar we allemaal iets mee kunnen, die we ten diepste allemaal ook willen denk ik. Het lukte me niet om dit boek met droge ogen te lezen. Zondagavond nestelde ik me op de bank en waarschuwde iedereen al: 'als ik aan het huilen ben, komt dat door dit boek!' Dan wisten ze dat maar alvast. Het is ook een confronterend boek, in onze familie zijn al mensen overleden aan kanker, mijn neef was begin 20, mijn oma en tante werden niet ouder dan 68, een andere tante is vorig jaar overleden toen zij 55 jaar was. Als ik dan lees hoe chemotherapie en bestralingen je lichaam werkelijk verwoesten en wat dat allemaal met je doet...dan word ik stil van binnen en heb diep respect voor mensen die hierdoor heen moe(s)ten gaan en de geliefden om hen heen.

From an article originally posted October 5, 2013…  Last week was an odd blur of anxiety, surgery, medication, and sorrow. It  was the perfect combination to send a person into a stupor of a different  dimension. I don’t know what to call the world I lived in last week, but I  know people who have traveled a similar path will understand.:

Maar het is niet de kanker die de boventoon voert in dit boek. Het is de onophoudelijke zoektocht naar Gods aanwezigheid en zijn genade, die aanstekelijk werken. Ook, of misschien wel juist in de omgang met haar man en kinderen. Ik zou heel veel prachtige citaten kunnen plaatsen in deze blog, maar ik houd het bij 1. Voor de anderen zou ik zeggen: probeer het boek bij iemand te lenen of vraag het voor je verjaardag of geef het jezelf cadeau!
'Een van de hoogste roepingen in mijn leven is het hoeden van de harten van mijn kinderen. Ik zal de rest van mijn tijd als een leerling  aan de voeten van mijn kinderen zitten. Ik leer hun harten kennen, ik ontdek welke momenten de beste zijn om hen in liefde te ontmoeten, niet alleen wanneer het mij uitkomt. Ik observeer, luister, stel vragen en kijk naar hen. Ik let op signalen dat ze worstelen met het leven. Ik vraag hoe het op het schoolplein was, want daar speelt het leven van kinderen zich af. Ik spits mijn oren op aanwijzingen voor eenzaamheid en afwijzing door vriendjes. Ik zoek naar gelegenheden om van mijn kinderen te houden, om ze te zien. En als ik aan het eind van de dag niet in het hart van mijn kinderen ben toegelaten, pak ik mijn XXL flacon met lotion en ga van kamer tot kamer om hun voeten te masseren voor ze hun bed in duiken. Het is de moederversie van de voetwassing van de discipelen. Ik pak mijn lotion en ontmoet elk van mijn kinderen in die tedere momenten voor het slapengaan, in de hoop een stukje van hun hart op te vangen. Ik wrijf, ik stel vragen, ik drop mijn gebeden.' 
 Als je het boek uit hebt, vind je nog een paar brieven van Kara, voor haar man Jason en één voor haar kinderen. Ook nog een brief van Jason. Kara is inmiddels overleden. Zij blogde op mundanefaithfulness. Dit is een mooie blog om eens een kijkje te nemen! Via Facebook kun je op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs. 


1 opmerking:

  1. Als ik dan lees hoe chemotherapie en bestralingen je lichaam werkelijk verwoesten en wat dat allemaal met je doet...dan word ik stil van binnen Dankjewel Lieneke

    BeantwoordenVerwijderen